Skip to content

Truus

Mijn broer; een goed mens, werd gevangen door een alcohol- en computerverslaving. Als hij ergens mee in de problemen kwam, kon hij er niet mee overweg en greep naar de fles. En de berg werd alleen maar groter en groter. Hij leende geld wat niet meer terugkwam, heeft schulden gemaakt en draaide overal omheen. Hij heeft er een enorme puinhoop van gemaakt en daar viel niet over te praten. Totaal onbereikbaar, met de deur op slot, hield hij iedereen op afstand.

Mijn broer; voor altijd. Terugdenkend aan zijn goede tijden. Gelukkig waren die er ook. Hij was veelzijdig en creatief, hielp iedereen, hield van de natuur, kon genieten van vele soorten muziek en maakte prachtige foto’s. Daarom heb ik ook de foto gekozen bij mijn verhaal die hij gemaakt heeft en hij heeft laten afdrukken voor mij. Deze heeft een speciale plek in mijn huis gekregen. Ook wist hij veel van computers. Daarmee hielp hij veel mensen bij de daklozenopvang. Hij hield van mensen om hem heen en was helemaal in zijn element als hij bijeenkomsten mocht organiseren. Daar was hij gewoonweg heel goed in.

Mijn broer en ik hebben in zijn dakloze jaren veel samen gedaan. Als natuurminnende wandelden we veel samen en gingen regelmatig dagjes weg. Ik haalde hem dan op bij de daklozenopvang en bracht hem op het eind van de dag weer terug. Naar de kerstmarkt in Valkenburg, samen op spirituele beurzen, bij mij thuis genieten van André Rieu op de televisie en samen Oud en Nieuw vieren tot en met de vlaflip aan toe.

Toen kwam het moment dat ik mijn broer langzaamaan verloor. De laatste twee jaar hield hij mij op afstand en zag ik hem niet meer. Het enige contact wat er nog was bestond uit een sms-bericht wat ik stuurde op z’n verjaardag en met Oud en Nieuw. Dan kreeg ik nog een reactie terug. Afgelopen jaar zijn laatste.

Ik ben de hulpverlening van de stad diep dankbaar. Na het overlijden van mijn broer hebben ze de familie opgespoord en ons in de gelegenheid gesteld om afscheid van hem te nemen. Ze hebben door Jasper een prachtige herdenkingsdienst laten verzorgen en ze waren er allemaal bij met een gele tulp in hun hand. Indrukwekkend. Stuk voor stuk waren ze op mijn broer gesteld en dat deed me onuitsprekelijk goed. Wat een hartelijkheid en mooi om mee te maken. Met grote waardering voor de hulpverlening die er zijn voor mensen zoals mijn broer. Ook was er een dakloze opgepoetst in pak omdat hij afscheid kwam nemen van zijn vriend; mijn broer. De uitvaart is door Jasper heel respectvol en liefdevol verzorgd. In werkelijk alle opzichten kon het niet beter. Daar was en ben ik nog steeds blij mee. Hierdoor blijft het dan ook een waardevolle herinnering in mijn hart.

Dan blijft na dit alles het verdriet over. Het verdriet over de altijd aanwezige eenzaamheid die ik in de ogen van mijn broer zag. Het gemis in zijn hart om zijn kinderen en de mensen waar hij van hield en die hij kwijt was. Het verdriet als ik hem in de stad tegenkwam. Zo hopeloos om te zien. Mijn verdriet om de broer waar ik van hield en die ik elke dag mis.

Maar ook ben ik blij voor hem dat hij nu zijn rust heeft gevonden. Boven; omdat we allebei geloofden in een leven na de dood. We komen elkaar ongetwijfeld weer tegen en dan praten we verder.

Tot ziens broer, het ga je goed. Met een hele dikke knuffel van je oudste zus.